پیرو اطلاعیه قبلی در خصوص نشریه داخلی گروه ،‌ به اطلا ع می رسانیم در جلسه مورخ یک شنبه ۲۴/۲/۹۱ هیات مسئولین با حضور بازرس ، از میان سه اسم پیشنهادی :  “واچوک”  ،  “تیلار”  و “بهاریه” ، پس از بررسی نظرات مختلف و در نظر گرفتن آرای پیشنهادی ، اسم یا عنوان  ” تیلار ” برای نشریه داخلی گروه انتخاب و در نظر گرفته شد .

لذا از کلیه اعضاء و همنوردان عزیز درخواست می کنیم با توجه به شناختی که از شیوه حرکتی گروه در عرصه ورزش کوهنوردی دارند و در قالب موضوعات مطرح شده در اطلاعیه اول در مورد نشریه داخلی ، مطالب و نظرات خود را در جهت ارتقاء سطح کمی و کیفی آن به اطلاع یکی از اعضای هیات مسوولین یا بازرس گروه برسانید و یا از طریق سایت و ایمیل گروه اعلام نمایید .

ایام بکام و روزگارتان بی محنت

گروه کوهنوردی تیلار رشت –  اردیبهشت  ۹۱

همانطور که به درستی کارشناسان ورزش کوهنوردی عنوان میکنند، ورزش کوهنوردی آمیخته با ورزشهای سنگنوردی ، یخ نوردی ، غار نوردی و.. میباشد. گروه تیلار نیز بر همین اساس و همانطور که در اساسنامه آن هم بیان شده وظایفی را جهت آموزش مسائل مربوط به کوهنوردی به عهده کمیته فنی نهاده که تاکنون در دوره های مختلف  به این مهم پرداخته ایم. در همین راستا و در ادامه تمرینات سنگنوردی سال گذشته ، اولین جلسه آموزش سنگنوردی  در سال ۹۱ با اطلاع رسانی به همنوردان علاقمند به  این رشته در تاریخ  ۱۵/۲/۹۱  برگزار گردید.

ساعت ۳۰/۶  صبح روز جمعه  ۱۵ اردیبهشت تعداد ۷ نفر ازهمنوردان علاقمند به ورزش سنگنوردی به همراه مربی برنامه آقای علیزاده، از میدان فرهنگ به سمت منطقه علی آ باد منجیل حرکت نمودیم. در ساعت ۲۰/۷ پس از رسیدن به پای دیواره علی آباد و صرف صبحانه برنامه آموزشی را آغاز نمودیم .

طبق برنامه تمامی نفرات بصورت سرطناب اقدام به صعود نمودند. علی رغم باران اندکی که در ساعت ۱۰ شروع به باریدن کرد با نظر مربی فرود از دیواره را تمرین کردیم ، خوشبختانه با تمام شدن باران توانستیم طبق برنامه تا ساعت ۲ بعد از ظهر تمرینات را ادامه داده و از دانش و تجربیات خوب مربی بهره بگیریم.

در پایان امیدواریم با استقبال بیشتر همنوردان ، برنامه های سنگنوردی  گروه همچنان ادامه یافته و بتوانیم جهت ارتقاء سطح سنگنوردی استان ما نیز سهمی داشته باشیم.

کمیته فنی گروه تیلار

مرضیه صومی

در یک روز زیبای بهاری سال ۱۳۷۷ ، در دامنه­ی کوهی سرسبز به نام ” کراسر” در جنوب گیلان ، عده ای با دلی به بزرگی دشت­های پر از شقایق تالش ، اسم کوهی زیبا در آن منطقه به نام ” تیلار”  را برای گروه کوچک خود در آن زمان برگزیدند که امروز پس از چهارده سال به واقع یکی از فعال ترین و تاثیرگذارترین گروه­های کوهنوردی در سطح شهر و استان است .

زنان و مردانی که در ابتدا تصمیم گرفتند این گروه را  تاسیس کنند ، برآن بودند تا به اجتماعی ترین ورزش ممکن یعنی کوهنوردی بپردازند و تا حد امکان در رشد و اشاعه آن بکوشند. آنان کوهنوردی را نه فقط به مثابه­ی یک ورزش و بالا و پایین رفتن از کوه ، که قسمت مهمی از زندگی می دانستند و پرداختن به آن را تمرینی اساسی برای گذران زندگی و عبور از مشکلات آن فرض می نمودند. البته طبیعی بود که ما تیلاری­ها هم به مانند همه­ی گروه­ها و تشکلات زنده و بالنده ، در پروسه­ی حرکت خود در کنار موفقیتهای مان ، دچار اشتباهاتی نیز شده ایم و اساسن پرداختن به همان لغزشها و دوری جستن از آنها بود که امروزه گروه تیلار را در راه تکامل خود به عنوان یکی از پر مخاطب ترین گروه­های کوهنوردی درآورده است .

از همان ابتدای تاسیس ، بعضی از مقوله های مهم حرکتهای اجتماعی پیشرو برای هیات موسس ، از اهمیت خاصی برخوردار بود. تدوین پیش نویس اساسنامه ، برگزاری به موقع مجمع و انتخاب هیات مسوولین ، بازرسان و تدوین نهایی اساسنامه و حتی آیین نامه داخلی گروه ازجمله ی آن کارها بود که در ماههای اول بعد از راه اندازی  گروه اتفاق افتاد .

یکی از مسایل با ارزش گروه که از ابتدای فعالیت تاکنون همواره روی آن تاکید ویژه می شود ، تدوین و بررسی همه مسایل و برنامه ها بصورت شورایی است و لزوم قائم به فرد نبودن تصمیمات متخذه از جانب گروه . یعنی هیچ گاه نه دبیر و نه هیچ یک از اعضای هیات مسوولین ، نتوانستند و نخواستند که خود سرانه در خصوص یک موضوع ، تصمیم گیری نمایند . اهمیت این مسئله به گونه ای است که یک ماده در اساسنامه گروه را به خود اختصاص داده است . (ماده ۳۶) .!

گروه برای اینکه بتواند به همه اهداف تعریف شده اش در اساسنامه نایل آید ، شکل اجرای برنامه های کوهنوردی خود را به سه شیوه تعریف نمود . یعنی با این کار، هم توانسته باشد به رشد و اشاعه کوهنوردی در بین اقشار مختلف با تفاوت سنی بالا بپردازد و هم به اشتیاق و میل به پیشرفت جوانان علاقه مند ، پاسخ مثبتی دهد . این بود که از همان ابتدای فعالیت اصلی گروه ، با تدوین و بررسی برنامه های مختلف ، کوهها و ارتفاعات گوناگون ، شاهد حضور کوهنوردان تیلار شد .

مهر ماه سال ۱۳۷۷ به واقع یکی از خبرسازترین و تلخ ترین ماه­های کوهنوردی در استان بود . گروه ما در صعود پاییز آن سال به قله درفک ، چهار نفر از تاثیرگذارترین و عزیزترین اعضای خود را براثر عارضه سرما زدگی از دست داد ! و فقدان آنان ، ضایعه ای جبران ناپذیر برای گروه تا به امروز بوده است . بهروز ، کبری ، فرخنده و هادی  اگر چه جسم و تن شان در آن شب توفانی و تلخ خاموش گشت ، اما افکار و اندیشه هایشان ، شیوه ی زندگی و حرکت شان سر مشقی شد برای بقیه اعضا و همنوردان گروه ما و حتی دیگر گروه­ها . این موضوع را به واقع می توان در صعود های یادبودی که هر سال از آن زمان تاکنون برگزار گردیده است ، به راحتی حس نمود. حضور داوطلبانه چند صد نفره کوهنوردان در سالهای اول بعد از حادثه از اقصی نقاط کشور ، مهر تاییدی بود بر فرا گروهی بودن تاثیر آنان بر دیگر کوهنوردان و گروه­ها . به راستی از یاد رفتنی نیست صحبتهای زنده یاد “قدیر یزدانی” کوهنورد بزرگ جهانی ،  برفراز قله درفک در باره آن عزیزان و حفظ آرما نهای آنان .

آری ، آری  زندگی زیباست

زندگی آتشگهی دیرنده پابرجاست  .  .  . ­

و با این سرود بود که یاس و دل­مردگی براثر فقدان آنان ، دوباره گرمایی خاص به تن و جان مان بخشید و حرکت آغاز کردیم و با کوشش بسیار ،  محکم و استوار به راهی که انتخاب نموده بودیم ، ادامه دادیم . و البته در این میان با بحث و بررسی موشکافانه در چندین جلسه و یک مجمع فوق العاده ، از حادثه فوق درس­ها  گرفته و بر نقاط ضعف و قوت آن تاکیدی ویژه نمودیم .

آری ؛ گروه بر طبق اساسنامه تنظیمی به راه خود ادامه داد و به اجرای برنامه های گوناگون در سطوح مختلف پرداخت . از انجام صعودهای عمومی در مناطق بکر و زیبای کوهپایه ای با شرکت زیاد جوانان و خانواده ها گرفته تا صعودهای چند روزه در مناطق مختلف کوهستان ، چه قله های بلند بالای ۴۰۰۰ متر و چه عبور از گردنه های مرتفع و تاریخی .

برنامه هایی که هر کدام از آنها ، با مجموعه ای از خاطرات ریز ودرشت در ذهن شرکت کنندگانش نقش بسته است .

اعضای گروه در طول همه سال­های گذشته سعی کردند با تلاش فراوان برنامه های کوه را در کیفیتی مطلوب نگاه داشته و به جرات می توان گفت در همه این دوران عناصری از گروه علاوه بر فعالیت در داخل ، با حفظ پرنسیپ و ایده آلها به کار در نهادهای دیگری از جمله هیات کوهنوردی ، جامعه کوهنوردی و کانون کوهنوردان استان گیلان پرداختند و این یعنی توانایی بالای گروه درهر دو عرصه نظری و عملی در مجموعه کوهنوردی استان .

تدوین و اجرای برنامه های فرهنگی در میان صعودها ، از همان ابتدای تاسیس گروه تاکنون از اهمیت خاصی برخوردار است ودر این میان نقش کمیته روابط عمومی با توجه به اینکه در اساسنامه بیشترین مواد و شرح وظایف به نسبت دیگر کمیته ها به آن اختصاص داده شده ، در کمیت و کیفیت برنامه ها بسیار تعیین کننده و حائز اهمیت است . اجرای برنامه های گوناگون تفریحی از قبیل بازی و سرگرمی در میان صعودها بخصوص عمومی ، انجام نمایش نامه در چند برنامه ، شعر خوانی های گوناگون و متفاوت ، نگارش و تدوین مقالات مختلف در مورد بزرگان ادبی و اجتماعی ، برگزاری چندین نمایشگاه عکس در کوهستان ، گردآوری و انتشار بولتن ها و نشریاتی در خصوص بازیهای کودکان و ترانه های مختلف کوهستان ، همچنین نشر گاهنامه ای به نام “ایلجار” در سالهای گذشته  و “بهاریه” در سالهای اخیر و فعالیت خوب و موثر سایت کوهنوردی گروه به عنوان یکی از سایتهای مرجع در این خصوص در استان ، مجموعن به قولی ،  کمیته ای ترین  کمیته گروه را در شمار فعالترین مجموعه داخل گروه در آورده است . تا جایی که سخنی به گزاف نیست اگر گفته باشیم ، تیلار به اجرای برنامه های فرهنگی در میان گروه­های کوهنوردی معروف است !  به نظر می رسد با توجه به توانایی های موجود در بدنه اصلی گروه ، می توان با کمک هم و کار وکوشش گروهی در این زمینه از این که هستیم ، بهتر هم باشیم .

در تمام سالهای عمر گروه ، کمیته فنی (کوهنوردی)  نیز به مثابه­ی  قلب تپنده گروه ، همواره جزو مطرح ترین ها در استان بود. در تمام تیم های منتخب استان در اغلب سالها ، اعضا و یا همنوردانی از گروه حضوری فعال داشتند . تدوین و نگارش همه   پیش­نویسهای تقویم ورزشی و در نهایت نظارت مستقیم و موثر در تدوین اصلی برنامه ها ، اجرای شناسایی های متعدد از    صعود های عمومی گرفته تا برنامه های بالای ۴۰۰۰ متر و چند روزه برای انجام بهتر آنها که حقیقتن از این منظر در زمره ی بهترینها در منطقه هستیم . اجرای چندین کلاس نقشه خوانی و کار بر روی برف و یخ و همچنین کلاسهای رسمی و غیر رسمی سنگ نوردی و کوه پیمایی در طول سالهای مختلف ، ارایه اطلاعات گوناگون در خصوص مسایل مختلف کوهنوردی از قبیل تغذیه ، کوله چینی ، نصب چادر و شناساندن مناطق مختلف  در برنامه ها به صورت بروشور و غیره  از جمله کارهایی است که کمیته فوق در انجام آن تلاش فراوان نمود. با همه امتیازاتی که برای کمیته فنی قایلیم ، اما گروه و یا به روایتی کمیته فنی    می توانست در مقوله ی سنگنوردی از لحاظ تعداد سنگنوردان و کار مستمر در این ارتباط در گروه و همچنین اجرای صعود در مناطق وسیعی از رشته کوه­های زاگرس بعنوان یکی از دو رشته کوه عمده کشور ، بهتر عمل نماید . گروه ما متاسفانه علی رغم فعالیت ۱۴ ساله خود هنوز فاقد یک مربی در رشته های سنگ ، برف و یخ و همچنین غار است و ما از این لحاظ دچار یک چالش هستیم که امیدواریم در آینده با حضور جوانان مستعد و پیگیر در این عرصه نیز موفق ظاهر شویم .

کمیته آموزش امداد و نجات گروه هم تا جایی که ممکن بود و زمان و امکانات مالی اجازه می داد ، در آموزش و فراگیری این مقوله در بدنه اصلی تلاش نمود . ارایه بروشور و مقاله های مختلف در برنامه ها و تمرین امداد در میان برخی از صعودها ، تجهیز وسایل امدادی و گذراندن کلاس­های متعدد توسط تعدادی از اعضا و همنوردان ما در طول سال­ها ، تنها گوشه ای از تلاش این کمیته است برای تحقق وظایف و اهدافی که اساسنامه گروه برای آن تدوین نموده بود .  نمی توان از این موضوع به سادگی گذشت که در اغلب سالهای طی شده ، مسوولیت مستقیم این کمیته بر عهده ی خانم­های عضو بوده ، اگر چه نوع جنسیت در پذیرش مسئولیت در گروه ما معنای خاصی ندارد، اما حقیقتن آنان در این راستا زحمات زیادی را متقبل شدند. تمرین انجام امداد در ارتفاع بالا و در شرایط آب و هوای مختلف  ،  سرعت عمل در مسایل امدادی  و قبول این مسئله که هر کوهنورد باید مسایل مربوط به امداد را فراگیرد و خود یک امداد گر باشد تا درصد بروز حادثه در برنامه های کوهنوردی به حداقل ممکن برسد از موضوعات مهمی است که باید مد نظر کمیته فوق ، اعضا و همنوردان عزیز ما قرار گیرد .

تیلار در شمار معدود گروه­هایی هست که تدارکات غذایی و حتی شب مانی آن با آن ترکیب بالای شرکت کنندگان در صعودها ، به صورت گروهی انجام می گرفت و این موضوع موجب می شد که کمیته تدارکات و مالی گروه در شمار پرکارترین کمیته ها درآید ! تصور کنید که تهیه همه ی اقلام غذایی مربوط به یک برنامه ۲ یا ۳ روزه برای جمعی بالغ بر ۳۰ نفر و حتی بیشتر، چه حجمی از کار را می طلبد . فارغ از حس نوع دوستی و همدلی و لذتی که در فلسفه ی اجتماعی این کار نهفته است ، چنانچه این مقوله با یک تقسیم کار خوب و مدیریت پیگیر از طرف مسوول کمیته و حس همکاری از طرف اعضا همرا نباشد ، تمام شیرینی و نکات مثبت انجام آن ، زایل گشته و تبدیل به یک کار پر درد سر و وقت گیر می شود . شاید یکی از دلایلی که موجب تغییر شیوه عملکرد گروه در این خصوص پس از ۱۰ سال شد ، همین مورد باشد . البته هنوز انجام تدارکات غذایی در برنامه های بیش از یک روز بر عهده کمیته فعال تدارکات و مالی است . جا دارد در اینجا از دو شخصیت محبوب و بسیار عزیز گروه یادی کنیم که در سال­های قبل زحمات زیادی در این کمیته و همچنین در مقام دبیری گروه کشیدند : زنده یادان “حمید پور اسماعیل و ” علی یزدان پرست”  که یاد و خاطره شان تا زمان حیات تیلار با آن پیوند خورده است .

مطمئنن هنوز هم کمیته تدارکات و مالی گروه برای انجام بهتر کارهای خود نیاز به همکاری بیشتر اعضا درهردو مقوله تدارکات و مالی دارد .

پر واضح است که تیلار از نظر برگزاری جلسات و ارتباط در زمینه های مختلف با گروه­ها و تشکل­های مرتبط ، از فعالترین گروههاست و در این میان نقش دبیر گروه بعنوان اصلی ترین عامل هماهنگ کننده براساس اساسنامه ، برجسته و متمایز است . وقتی به مقوله دبیری گروه در طول این سال­ها می اندیشیم ، ناخودآگاه به یاد تعداد جلسات زیاد با زمان­های طولانی می افتیم . بررسی­ها و چانه­زنی­های مختلف در میان جلسات و هماهنگی سخت بین اعضای هیات مسوولین در برگزاری آنان . حضور در نشست های متعدد برون گروهی و نظارت و هماهنگی بر کار کمیته ها ی مختلف از دغدغه های همیشگی دبیران گروه در طول حیاتش بود .

و در نهایت آن­کسی که همه اتفاقات ریز و درشت گروه را باید با اساسنامه تطبیق دهد و از هرگونه ابراز سلیقه شخصی در اختلافات احتمالی در گروه بپرهیزد ، بازرس است و این وظیفه مهمی است که تاکنون بازرسان گروه ، در انجام آن نسبتن موفق عمل کرده اند .

دوستان عزیز، بدون تردید برای بررسی هر پدیده و جریانی ، می بایست به هر دو ویژه گی مثبت و منفی آن پدیده پرداخت و  امیدوارم در این نگاه اجمالی به تاریخچه فعالیت گروه و ارکان اصلی آن ، توانسته باشم به گونه ای منصفانه ، تیلار عزیز را مورد بررسی قرار داده و با کسب تجربیاتی گرانبها از نقاط ضعف و قوت آن ،  با گامهایی استوار همچنان به پیش رویم .

با آرزوی سلامتی و شادکامی برای همه همنوردان عزیز

مسعود سلیم پور

خواص گره های کوهنوردی :

1. در مقابل کشش و ضربه محکم و مقاوم است.
2. به سادگی زده و با دست به آسانی باز می شود.
3. هنگام کار بر اثر فشار وارد بر آن باز نمی گردد.
4. هر قدر فشار بر روی آن وارد شود محکم تر می شود.
5. کوچک ، کم حجم و دارای کمترین شکست است . چرا که هر شکست طناب باعث کاهش مقاومت آن می گردد.

چند نکته :

۱٫ در سایت زیر انواع گره ها به زیبایی آموزش داده شده است !

http://www.animatedknots.com

2. گاهی اوقات زندگی کوهنوردان به گره ها ارتباط دارد پس لازم است انواع گره زدن را با سرعت زیاد بسیار تمرین کنیم .

۳٫ سعی شود گره ها بسیار خوانا و تمیز باشند چون علاوه بر اینکه از اشتباه جلوگیری میشود در صورت فشار امکان باز شدن گره از بین میرود.

۴٫ دریافت کل آموزش های بالا در قالب یک فایل

منبع : وب سایت www.alpinist.ir

بدون تردید اول اردیبهشت امسال در حافظه تاریخی کوهنوردی شهر و دیارمان تا مدتها ثبت خواهد شد . البته این جمله به معنای بدون عیب و نقص بودن برنامه در آن روز نیست . چرا که اگر بپذیریم هر موجود و پدیده ی زنده ای در پروسه حرکت و تکامل خود ناگزیر دارای هر دو وجهه قوت و ضعف می باشد ، بنابراین می توان برنامه های کوه را در این راستا مورد دقت نظر قرار داد و از بررسی موارد ضعف و قوت آن به نتایج خوبی رسید.

به نظر ما نقاط قوت برنامه کانون به مناسبت روز زمین پاک ، کاملن بر کاستی های این صعود می چربید و واقعن دست مریزاد به کانونیان و همت شان در اجرای این صعود .

گروه ما نیز که به عنوان یکی از گروه های تشکیل دهنده کانون می باشد ، با ۴۳ نفر از اعضاء و مهمانان خود در این برنامه ی قریب به ۳۰۰ نفری شرکت داشت . به هر صورت ما پس از بررسی برنامه در جلسه هیات مسئولین به نتایج نسبی زیر از این صعود رسیدیم  :

۱-  حال پس از نزدیک به ۳ سال از شروع فعالیت کانون کوهنوردان گیلان ، زمان آن رسیده است که نهاد مذکور در پی گسترش خود براساس اساسنامه تنظیمی اش برآید تا بتواند محکم تر و  تاثیر گذارتر ،اصول و معیارهای تعریف شده در منشور خود (اساسنامه) را به پیش برد . پر واضح است هر گاه مثلن ۱۵ گروه کوهنوردی از سراسر استان این نهاد را تشکیل دهند ، بهتر خواهد توانست اهداف کوهنوردی و فرهنگی خود را به نسبت زمانی که دارای ۹ گروه است ، دنبال کند .

به نظر میرسد اگر تعداد افراد کوهنورد در صعود فوق دو برابرآن چیزی که بود ، می شد ، تاثیر بیشتری در منطقه از حیث کسب وجهه برای کوهنوردان و جامعه کوهنوردی ما داشت . البته این امر یعنی رشد از منظر کمیت در گرو وجود عناصر فعال و پیگیر در این  نهاد و صد البته منوط به کار و تلاش زیاد است که با توجه به توانایی کانون و افراد و گروه هایی که عضو آن هستند,  ما مشخصن انتظار داریم با گروه های کوهنوردی فعال سایر شهرهای استان گیلان از قبیل :  املش ، رودسر ، لاهیجان و چابکسر در شرق گیلان – آستارا ، هشتپر ، رضوا نشهر و انزلی در شمال استان –  فومن ، صومعه سرا ، ‌ماسال و شفت در غرب و همچنین رستم آباد ،‌رودبار ، منجیل و لوشان در جنوب استان ارتباط بیشتری گرفته شود . امروزه خوشبختانه با رشد ورزش کوهنوردی در شهرها و مناطق مختلف استان ، گروه ها و افراد زیادی به کوه نوردی مشغولند . تصورش را بکنیم که اگر کانون کوهنوردان یک صعود مشترک به مانند آن چیزی که در منطقه کلورز رستم آباد اجرا نمود ، مثلن در مناطقی که هنوز نسبت به کوهنوردی از نگاه عقب مانده و متحجری برخوردارند ، اجرا نماید و اگر از همان شهر یا منطقه هم گروهی و یا کوهنوردانی عضو کانون باشند ، مطمئنن تاثیر بیشتر و بهتری بر دیدگاه اهالی و مقامات آن مناطق به مقوله کوهنوردی و اساسن کوهنوردان خواهد داشت .

۲-  ما بر این باوریم که توانایی و ظرفیت فنی کانون با توجه به گروه های تشکیل دهنده اش ، در مقایسه با سطح کوهنوردی استان ، خوب  و حایز اهمیت است . در صعود “تپه کلورز” شاهد حضور افراد فنی بودیم که سال ها سکان دار مسئولیت فنی در داخل گروه های خود و همچنین در سطح استان بودند . خودمانی تر  بگوییم ، یکی از دو هیمالیا نورد استان در برنامه حضور داشت .  اما دریغ از یک جمله در خصوص  معرفی منطقه ای که در آن برنامه اجرا می شد . یعنی هیچ فرد یا دست اندرکار کانون چه فنی و چه غیر فنی ، هیچ مشخصه ای از منطقه برای شرکت کنندگان ارایه نکرد . سنت خوبی که سال ها در میان بسیاری از گروه های کوهنوردی رعایت می شود این است که ابتدای صعود ، مسئول فنی اقدام به ارایه زمانبندی برنامه و معرفی مناطق اطراف ، قله ها و حتی رودها و دره های  شاخص منطقه را برای شناخت بهتر شرکت کنندگان ، ارایه می کند . برخلاف برنامه “کاه کوه” که همنوردان مرداویج سیاهکل ،‌ به خوبی هر چه تمامتر  به معرفی آن پرداخته بودند، در این برنامه اثری از آن سنت خوب دیده نشد .

۳-  بهتر بود مکان پیاده شدن از مینی بوس ها طوری برنامه ریزی می شد که با مکان صبحانه فاصله معین و متداولی داشت تا حداقل تداعی یک برنامه کوهپیمایی را در ذهن شرکت کنندگان و دیگران ایجاد می نمود .

۴-  با توجه به تعداد قابل توجه و خوب شرکت کنندگان در برنامه های کانون و لزوم رسیدن پیام ها و صحبت های سرپرستان این برنامه ها به شرکت کنندگان در میان صعود ، بهتر است یگ بلندگو یا وسیله ای تهیه گردد که صدای سرپرست و سایر عوامل بهتر به گوش برسد.

۵-  تدارکات خوب و مثال زدنی چای و شکلات در برنامه بسیار عالی اجرا شد و جا دارد از پیشکسوت عزیز کوهنوردی دیارمان ، جناب آقای محمود آقاجانی و چند همنورد دیگر در این خصوص ، تشکر و قدردانی نماییم .

۶-  به قول خیلی ها و بسیاری از شرکت کنندگان “آس” برنامه ، اجرای عالی برنامه های فرهنگی در این روز بود . بخصوص انجام “رقصهای آیینی” توسط هنرمندان گروه “دیلمان” ، لطف و صفای خاصی به آن داده بود .  کلن همه موارد از قبیل :  طرح مسایلی به مناسبت روز زمین پاک ، یادی از زنده یادان هنرمند ، پور رضا و بدر طالعی ، آواز خوانی دسته جمعی و غیره به نحو خوبی اجرا شد .

۷-   در ارتباط با پاکسازی کوهستان در این روز ، ما اعتقاد داریم چنین عملی از چند لحاظ در تاریخ کوهنوردی استان بی سابقه بود . حجم بالا و بسیار زیاد زباله ای که توسط کوهنوردان جمع آوری شده بود و خارج شدن از جنبه صرفن سمبولیک این پدیده در آن روز  و تاثیر خوب و عالی این حرکت در نزد اهالی منطقه و به قولی مقامات ریز و درشت آن جا ، این اصل را ثابت نمود که ورزش کوهنوردی,  فارغ از نوع جنسیت و سن و همچنین اجرا در قالب حرکت گروهی و اجتماعی خود ،  دارای ظرفیت و توانایی بالایی در انجام کارهای بزرگ و مثبت است و کوهنوردان به راستی حساس ترین انسان ها نسبت به سلامت و کیفیت زندگی هم نوع خود ، طبیعت و سایر جانداران هستند .

بی شک اگر برنامه ریزی درست تر و جامع تری در این مورد انجام می گرفت ، تاثیر حرکت عالی کانون کوهنوردان گیلان در منطقه و در سطح استان دو چندان می شد . البته جا دارد از زحمات آقای کاوه اسدی ، از همنوردان رستم آبادی ما دراین برنامه قدردانی نمود .

اما این سوال اساسی در ذهن ما باقی ماند : تا چه زمانی باید زباله شهرها  به شکل “ماقبل تاریخ” در طبیعت بکر و زیبا رها شود و موجب ایجاد انواع و اقسام بیماری ها برای همه جانداران از قبیل ما انسان ها گردد ؟ و به راستی مسوولیت مستقیم رفع این معضل بزرگ زیست محیطی با چه ارگان یا نهادی است ؟

هر چه بود ما کوهنوردان در آنروز ، “روسفید” و به قولی پیروز میدان بودیم  و شرمنده و شرمزده کسانی بودند که تپه زیبای “کلورز” را به انبار روبازی  از زباله تبدیل کرده بودند .

در پایان ضمن عرض خسته نباشد به همه دست اندرکاران کانون کوهنوردان گیلان ، آرزو می کنیم این نهاد در آینده با رشد و گسترش بیشتر ، عامل و  مجری کارهای بزرگ تری در عرصه کوهنوردی استان شود تا به ارتقای سطح کمی و کیفی این ورزش انسان محور بپردازد و محکم و استوار به راه خود ادامه دهد .

“آب ییلاق سازگار” (۱)

گروه کوهنوردی تیلار رشت – اردیبهشت ۹۱

(۱)  – اصطلاح ” آب ییلاق سازگار” ، جمله ی متداول چوپانان و ییلاق نشینان مناطق مختلف گیلان است که در  فصل بهار ، هنگامی که یکدیگر را در ارتفاعات و مراتع و کوههای منطقه می بینند به عنوان خوش یمنی روزگار ، این جمله ی کوتاه را  به هم حواله می کنند .

با عرض تأسف و تأثر با خبر شدیم «امیرشاه قدمی» پیکر تندیس میدان «سربند» در سن ۸۲ سالگی و به دلیل کسالت شدید دار فانی را وداع گفت.

وی از مربیان و پیش کسوتان کوه نوردی، چتربازی و مربی ممتاز اسکی بود و بر اساس طرحی در ۴۹ سال پیش مجسمه اش در میدان سربند تهران نصب شد. این مجسمه با ارتفاعی در حدود سه متر، نمادی برای کوه‌نوردی در پایتخت محسوب می‌شود.

منبع : وبلاگ کوه نوشت

تامائه واتانابه پیرزن ۷۳ ساله ژاپنی که ده سال پیش رکورد مسن ترین فاتح اورست را به خود اختصاص داده بود قصد دارد سالجاری نیز به اورست صعود کند ، این رکورد قبلا” به آنا زروینسکی از لهستان تعلق داشت ،شرپا آنگ تشرینگ می گوید او یک کوهنورد فعال است که در آمادگی ذهنی و جسمانی خوبی برای صعود به اورست بسر می برد ، این سالخورده از سمت تبت صعود خواهد کرد و نورییوکی موراگوچی کوهنورد و عکاس ژاپنی او را همراهی خواهد کرد ، مین بهادر شرچان از نپال رکورد مسن ترین مرد را در این رابطه دارد که در سن ۷۶ سالگی و در عرض ۳۴۰ روز در سال ۲۰۰۸ صعودی مشابه انجام داده بود، از سال ۱۹۵۳ که ادموند هیلاری برای نخستین بار اورست را صعود کرد این قله حدود ۳۰۰۰ صعود داشته و هر ساله در ماه آوریل صدها تن برای صعود به آن عازم می شوند.

منبع:  وبلاگ گل کوه