با سلام خدمت دوست و همنورد عزیزم آقای حسین صالحی ، همنوردی که به نظرم افتخار چند بار باهم بودن درکوه را از جمله دردماوند وتوچال در سالهای گذشته داشتم . چیز خیلی مهمی که امروزه ورزش کوهنوردی با توجه به رشد روزافزون خود ، تا حد زیادی از آن محروم است و رنج می برد ، فضای نقد و بررسی موشکافانه و موثر است . البته این مورد زیاد غیر عادی نیست و با تاثیرگرفتن از فضای حاکم در جامعه به گذران خود مشغول است . به قول یکی از دوستان در دیاری مانند اینجا با جمعیت بالغ بر ۷۵ میلیون نفر، وقتی تیراژ یک کتاب – به عنوان یکی از نمادهای اصلی و بارز رشد فکری و تحلیلی جامعه – تنها به ۱۰۰۰ نسخه می رسد ، دیگر “تو خود بخوان حدیث مفصل از این مجمل ” . حال با این مقدمه من به عنوان فردی که موضوع “فراز و نشیب های تیلار” را نوشتم ، با استقبال از نوشته و نقد آقای صالحی ، معتقدم این گونه نقدها و بررسی نوشته های دیگران ، گام مهمی در رسیدن به یک فضا و موقعیت موثر و مفید در عرصه ورزش محبوب کوهنوردی است و حکایت از یک جدیت و هدفمندی در این مقوله را به ذهن متبادر می کند .
با این وصف از آنجایی که ایشان سئوالات مشخصی از نویسنده مقاله ” فراز . . . ” مطرح کرده اند ، من بر خود واجب دیدم تا به آنها پاسخ دهم تا ذهن خواننده گان مقاله و همچنین نوشته دوست عزیزم آقای صالحی در این خصوص ، با فضای کلی موضوع ” فراز و . . . ” روشن تر گردد.
پر واضح است که نوشته “فراز و . . . ” محصول نگاه شخصی نگارنده آن است و چه بسا بسیاری از مشخصات تعریف شده در آن ، مورد قبول اعضا و دست اندرکاران دیگر گروه نباشد و آنان نظراتی متفاوت با آنچه در این نوشته بیان شده ،‌داشته باشند :
۱- آقای صالحی در سطر ۱۳ از نقد خود ، ظاهرن از قول نویسنده مقاله ، تیلار را”به عنوان یکی بزرگترین گروه ها ” نام می برند. در حالی که من در خط سوم نوشته متن خود از واژه ” یکی ازفعالترین و تاثیرگذارترین” استفاده نمودم واز آنجایی که هر لغت و کلمه دامنه و بار معنایی خاصی بدنبال دارد به نظرم اختلاف دو کلمه “فعالترین و تاثیرگذارترین ” با کلمه “بزرگترین” به مثابه اختلاف کیفیت ” شیرینی شکر مازندران با شکر هندوستان” است . مضاف بر آن من این تاثیر گذاری را با توجه به رشد علمی کوهنوردی در سطح شهر واستان گیلان فرض نمودم .
طبیعتن این رشد و تاثیر گذاری منبعث از نحوه کوه نوردی ما که همانا ارجحیت منافع جمعی در یک حرکت گروهی بر فردیت و فارغ از نگاه جنسیتی به این ورزش بود ، نهفته است . من تعبیر “نه عامیانه” بلکه “تخصصی” تان را خوب متوجه نشدم . اما به نظرم راه رشد و پیشرفت در این ورزش حتی در فنی ترین ابعاد خود ، ابتدا از یک پیاده روی ساده در کوهستان آغاز می گردد و در این میان ، ماهم به مانند بعضی از گروه های این استان با تفکیک برنامه های خود از کوه پیمایی ساده در برنامه های عمومی با شرکت زیاد کوهنوردان و خانواده ها تا کوهنوردی بر بلندای دماوند کوه و غیره در حد توان خود در رشد این ورزش در منطقه تاثیر گذار بودیم . در سه شیوه تعریف شده ما برای اجرای برنامه کوه ، برنامه های عمومی ، تخصصی یکروزه ی داخل استان و چند روزه که اغلب در خارج ازاستان و قله های مرتفع است . از یاد بردنی نیست صعودهای بیش از ۳۵۰ تا ۴۰۰ نفره کوه پیمایی که توسط تعدادی از گروههای کوهنوردی با تلاش و کوشش فراوان دست اندر کارانش با نظم و انضباط مثال زدنی اجرا می گردد. وما هم به نوبه خود در این موفقیتهای به ظاهر “عامیانه” بی تاثیر نبودیم وازمیان همان افراد ساده ی کوه پیما ، امروزه کوهنوردی گیلان مدرسان ، مربیان و کوهنوردان بزرگی را به جامعه ورزشی معرفی نموده است . امروزه از هر گوشه و کنار شهرهای ریز و درشت استان ، گروه ها و افراد زیادی در روزهای تعطیل و غیره با تقویم ورزشی مشخص به کوهنوردی مشغولند. اجتماعی بودن ورزش کوهنوردی در حرکت موزون و گروهی آن نهفته است . ورزشی که درآن رقابت معنا ندارد و همه با کمک هم به بلندای قله و نهایت موفقیت می رسند . ما در ورزش کوهنوردی فارغ از صعود وفرود، دوستی و همبستگی انسانی را تمرین می نماییم و از آن برای زندگی روزمره ی خود درس ها می گیریم . همانگونه که می دانیم ، رشد در کوهنوردی مرحله به مرحله انجام می گیرد و در این بین بزرگان کوهنوردی جهان نیز به ناچار از همین قانون پیروی نموده اند . افرادی به مانند “مسنر” و “کوکوچکای” فقید ، قبل از ورود به بام کره ی زمین هیمالیا ، تمام اروپا را با دست و پاهای خود لمس نموده بودند و این جمله ی معروف و آموزشی مسنر فراموش شدنی نیست که ” هیمالیا از جایی آغاز می گردد که آلپ به پایان رسیده باشد” ! به هر صورت جناب صالحی من از استانی صحبت می کنم که کوهنوردی در آن ، چه بخواهیم و چه نخواهیم ، هنوز در مرحله نوجوانی خود قرار دارد . سابقه صعودهای فنی و سیستماتیک به کوه رفتن در اینجا شاید به زور به عدد ۲۰ سال برسد . فاصله بین سطوح کمی و کیفی کوهنوردی در استان ما گیلان شاید از هر جای دیگر این کشور بیشتر باشد ، که آنهم دلایل متعددی داشته که بررسی آن از حوصله این مقال خارج است .
۲- جناب صالحی ، مبحث اشتباه و خطا در ورزش کوهنوردی با توجه به ذات این ورزش و خارج بودن آن از مدل متداول تعریف شده در سایر ورزشها ، گاهی اوقات غیر قابل پیش بینی است . چرا که اگر غیر ازاین بود ، امروزه “اورازها ” اسفندیاری ها ” و “کوکوچکاها” همچنان به کوهنوردی مشغول بودند . اما این به معنای نادیده گرفتن اصول و معیارهای تعریف شده برای اجتناب از خطر و حادثه نیست . در نتیجه ما نیز مانند بسیاری از گروه ها و کوهنوردان همانگونه که در متن “فراز و . . . ” ذکر کردم ، دچار اشتباهاتی شدیم و شاید در آینده نیز گریزی از آنان نباشد . ما بدلیل همان تفاوت سطوح کمی وکیفی این ورزش در استان و همچنین کمبود وسایل و تجهیزات به عنوان یکی از سه ارکان مهم و حیاتی ورزش که در منشور جهانی ما “تیرول” ذکر شده یعنی “امکانات” دچار حوادثی در گروه خود شدیم وبی شک نه تنها گروه ما بلکه کوهنوردی در استانمان از حوادث پیش آمده ، با بررسی موشکافانه و دقیق ، درسهای زیادی گرفت.
۳- همانگونه که تاریخچه ورزش کوهنوردی در ایران و جهان برایمان بازگو می کند ، کوهنوردی و اخلاق ،منش و سیرت زندگی ارتباط عمیق و محکمی با هم دارند و در این میان کوهنوردان حساسترین موجودات به کیفیت زندگی همنوعان خود و همچنین سایر موجودات هستند . برطبق آن چیزی که بر تابلوی یادبود چکاد درفک قید گردیده ، بهروز ، کبری ، هادی و فرخنده معلمین ایثار و تلاش بودند . صعودهای چند صد نفره ی سالهای اول یادبود هم در گرو اشتهار آنان به صداقت و پاکی بود و هم به خاطر تلاش و کوشش زیاد برگزار کنندگان یادبودها بود که به نظرم شق دوم این مقوله درمجموع کم رنگ تر شده است .
۴- در خصوص مسئله تدارکات غذایی جمعی و تغییر شیوه آن در گروه پس از ۱۰ سال ، علتش به طور واضع در خود نوشته “فراز و . . . ” بیان شده است و اینکه با تغییر آن به چه دستاوردی رسیدیم ؟ به نظر من نه تنها به هیچ دستاورد مهمی در این خصوص نرسیدیم بلکه بخشی از مودت ها و دوستی هایمان که در اجرای غذا و تدارکات جمعی نهفته بود را ازدست دادیم .
به هرصورت ، جناب آقای صالحی من امیدوارم که توانسته باشم به قسمتی از پرسشهای مطرح شده در نقدتان بر نوشته “فراز و . . . ” را پاسخ داده باشم و با آرزوی دیدارتان در یک صعود که بیشتر بتوانیم در خصوص مسایل مختلف کوهنوردی صبحت نماییم . امیدوارم سایت گروه را همچنان با نقدها و نظرات خود پربار نمایید .

با آرزوی سلامتی و شادکامی – مسعود سلیم پور

با سلام واحترام در خصوص مطلب« تحلیلی اجمالی برعملکرد گروه از ابتدای تاسیس تا کنون یا فرازونشیب های تیلار» . – آنچه که از مطالب این متن(تحلیل اجمالی…)برداشت کرده ام و در پی آن آنگونه که فکرمی کنم در صدد نگارش این متن بر آمدم . …از چند سطر آخر نوشتارشروع می کنم – … بدون تردید برای بررسی هر پدیده وجریانی ،می بایست به هر دو ویژگی مثبت ومنفی آن پدیده پرداخت- … . پرداختن به موضوعات مختلف علاوه برتخصص درآن زمینه به خودی خود کافی نیست، اما برای ابرازنظر… بد نیست. دیگراینکه پس ازبررسی وتحلیل از طرف مسئولین خبره یا هیئت مدیره آن رشته درجهت ارتقاء عملی وضرورت بایدآن موضوع همواره مد نظر اعضا بوده تا کاستی ها بر طرف شود. یاد طرح سئوال وموضوعی درسایت تیلاردر(بحث آزاد) افتادم که در زمینه (به نظر شما راهکارهای افزایش توان فنی گروه چیست؟) که نظرات مختلفی داده شده بود. در آن مبحث نظر کوتاهی درباره آن موضوع که خلاصه آن را می آورم داده ام : …اول- بستگی به فعالیت گروه در کوهنوردی دارد… (منظورکلیت وخردجمعی آن )…دوم- …بایدعلاقه ونگاه مسئولین … تا نیازیا ابزار کارشان را درعرصه ای چون آموزش…بدست آورند. … گروهی در سال ۱۳۷۷ تاسیس می شود وبعنوان یکی ازبزرگترین گروه نام برده می شود – شما چند عضو فعال ورسمی دارید؟ دیگر اینکه درباره تاثیر گذاریها می گویید – سطح تاثیر گذاری شما از نظر تخصصی (نه عامیانه) چقدر بوده وچند نمونه عنوان می کنید؟ درباره کوهنوردی به مثابه اجتماعی ترین ورزش، بیشتر توضیح دهید ؟یا یکی از ورزشهای اجتماعی!اشکال قابل نمود حد و اندازه اشاعه ورزش کوهنوردی را با چه دست آوردی قیاس می کنید؟ درباره اشتباهات استراتژیک این ورزش مربوط به گروه خود(به مثابه درس) بیشرگفته وانعکاس دهید؟ …در راه تکامل وپر مخاطب ترین گروه کوهنوردی آورده… – درسطح کجا؟ …تدوین وبررسی همه مسائل وبرنامه ها شورایی است … درآن شورا نگاه ها چه چشم اندازی را ازمنظر کوهنوردی به تصویر می کشد؟ …سه شیوه اجرایی برنامه های کوهنوردی کدام شیوه است وبازده آن چقدر بوده ؟رضایت بخش است؟ درباره اتفاق تلخ پاییز (مهرماه)۷۷درصعود به درفک- بررسی موشکافانه که از طرف گروه انجام شد- مختصری ازنتایج آن نوشته شود ؟… درباره سرمشق بودن دوستان وهمنوردان(حادثه دیده) از نظر شیوه زندگی …که نمی گذریم ، اما در زمینه کوهنوردی به عنوان اخص کلمه وتکنیک در چه سطحی اشتهار داشتند وچقدر ایمنی وابزار وشرایط را برای صعود واجرای برنامه می سنجیدند!؟ وگروه چقدرمی سنجد ؟ درقسمت دیگر، صعودهای یادبود سالانه وحضور چند صدنفره را از زاویه فرهنگ کوهنوردی می سنجید؟یا از زاویه وخصوصیات اخلاقی و…آنان؟ ویا تواما” ؟ ضمن اینکه ادامه نیافتن داوطلبانه صعودهای یادبود در غالب گروههای چند صد نفره را چگونه ارزیابی می کنید؟ در قسمتی دیگر گفته می شود که اعضای گروه در طول سالها …برنامه های کوه را درکیفیتی مطلوب نگاه داشته- سوال این است که چرا در کیفیتی مطلوب نگاه داشته شده و ادامه نیافته وآیا درخدمت اهداف کوهنوردی… قرارگرفته؟ در اینجا به این موضوع نیز اشاره می شودکه گفته شده:عناصری ازگروه علاوه بر فعالیت درگروه در نهادهای دیگر ازجمله هیئت کوهنوردی…وکانون کوهنوردی …نیزبه فعالیت می پردازند ،آیا فعالیت درخود گروه ومسلح کردن آن به امر آموزش درزمینه کوهنوردی وقطبی کارآزموده کردن در گروه نمی انجامید؟و آیا این به معنی عدم ارضاء فعالیت درسطح بالاتر( کوهنوردی) برای اعضاء ودوستداران نبوده است؟در زمینه برنامه های فرهنگی با توجه به فرهنگ وفرهنگ بومی می تواند درکنار دیگر برنامه های گروه قرار داشته باشد. تا برای جذب علاقمندان وجذابیت برنامه که نیاز به وقت های اختصاصی وهمینطور مهیا بودن شرایط آن است، امری دلپذیر خواهد بود. اما بدین معنی نباید باشد که ما را بعنوان گروهی فرهنگی بشمار آورند.- زیرا کوهستان وکوهنوردی ابتداعا”ابزارهای فنی وآموزشی خویش را طلب می کند سپس با درجات کمتر ودرزیر مجموعه ای عوامل دیگر را باید درنظر داشت…_ بدین ترتیب جای بسی شادمانیست که گروهی یا تعدادی توانسته اند راهی کوه وکوهنوردی… شوند وحداقل کاری گروهی را طرح ودرآن اجتماع کنند ودر صدد سامان دهی امور به صورت جمعی برآیند وبرای حفظ وشناساندن…طبیعت با بولتن ومشاوره ومجمع وسایت وکمیته تدارکات ومالی ودبیرو حضور وغیره ،برآیند. درانتها درباره تدارکات غذایی وحتی شب مانی باید گفت که اگرچه طبق نوشته،این امور به صورت گروهی انجام می گرفت وکمیته تدارکات ومالی گروه به این واسطه در شمار پرکارترین کمیته ها محسوب می شدند- نگارنده(تحلیل…) عدم اجرای آن را در نبودن تقسیم کار خوب ومدیریت پیگیر واعضاء می داند – با توجه به این امر تغییر این شیوه (تغییرکرده یا حذف شده ؟)(انجام تدارکات غذایی وشب مانی)- که پس از ۱۰ سال صورت گرفته ،دست آورد این شیوه جدید جایگزین را چگونه می بیند؟هرچند که نگارنده (تحلیل…)تاکید کرده که (البته هنوز انجام تدارکات غذایی در برنامه های بیش از یک روز برعهده کمیته فعال تدارکات ومالی است…!).
پیروز و سربلند باشید.