بایگانی

بایگانی برای دسته ی ‘قلم همنورد’

“خاطره شناسایی قله تخت سلیمان با زنده یاد رسول “

۳ شهریور ۱۳۹۷ ۱ دیدگاه


تیرماه ده سال قبل در ۱۳۸۷ بود و ما در آن سال طبق تقویم شش ماهه اول تصمیم داشتیم از جبهه شمال شرقی به بام فلات ایران “دماوند” صعود کنیم و برای آمادگی بهتر در دماوند ، یک برنامه دو روزه برای صعود به قله تخت سلیمان تدوین کرده بودیم . ادامه ی نوشته

Categories: قلم همنورد Tags:

“سلام تیلار”

۳ اسفند ۱۳۹۶ بدون دیدگاه

فردا جمعه ۴ اسفند ۹۶ ، بیستمین مجمع عمومی سالانه خانواده بزرگ تیلار برگزار می گردد . خانواده ای که در طول بیست سال گذشته فراز و نشیب های فراوانی را پشت سر نهاد و پیچ و خم های متعددی چه در عرصه های عملی در کوهستان وچه نظری طی نمود . شاید الان با گذشت این زمان طولانی وقتی به عکسهای صعودهای اول گروه در سالهای ۷۷ یا ۷۸ نگاه می کنیم ، هستند همنوردانی که هنوز هم در این راه نه چندان آسان ولی لذت بخش قرار دارند و سر باز ایستادن از این قطار در حال حرکت را ندارند و بی شک دستاوردهای ریز و درشت گروه در سالهای اخیر تا حد زیادی متکی به زحمات و تلاش این عزیزان هست .
در عرصه عملی از همان سال اول تاسیس همواره بلندترین ارتفاعات در پهنه وسیع فلات ادامه ی نوشته

Categories: قلم همنورد Tags:

“ستاره های درفک”

۱۳ مهر ۱۳۹۶ بدون دیدگاه

یه عطر غریبی تو هوای درفک هست؛ عطر آب و خاک ، آتیش و باد؛ عطر زندگی.
وقتی نسیمش تو گوشت نجوا می کند: آخرین جمله ی هادی رو زنده باد زندگی یا فریادهای فرخنده رو زنده باد گروه یا همنوایی کبرا رو در همنوردی و بعدش قدم به قدم واست ترانه برگ خزان رو با صدای بهروز می خونه اون موقع است که یاد چهار ستاره مدال می شه رو سینه ات ، دلت رو گرم می کنه و حتی تو گام به گام فراز و نشیب زندگیت خاطره به خاطره اون شب و روزهای زندگیشون رو مرور می کنی و دلت قرص میشه که بی مرگی فقط مال ستاره هاست….
این جوریه که تو تاریکی عمیق زمانه باور داری که تو کولاک و برف و ادامه ی نوشته

Categories: قلم همنورد Tags:

“ماسوله و حکایت کوهنوردی ما”

۳۰ مرداد ۱۳۹۶ ۱ دیدگاه

(شاه معلم بلندترین کوه منطقه ماسوله از ییلاق خلیل دشت)

با سلام و ارادت خدمت همنوردان عزیز –
  (متن زیر در زمستان دو یا سه سال قبل نوشته شده بود که شاید طرح آن درحال حاضر خالی از فایده نباشد و البته پذیرای نقد و نظر دوستان و همنوردان عزیز در مورد موضوع مطرح شده در آن هستم ).

” یکی دو ماه هست که تمام جمعه ها اگر گروه برنامه نداشته باشد ، سری به کوههای اطراف و بخصوص ماسوله می زنم و در این کوه رفتن های هفتگی به یکی از قطب های کوهنوردی استان ، شاهد مسایل جالب و گاهن عجیب و غریبی هستم . به جرات می توان گفت در این چله زمستان فرق زیادی هم نمی کند که هوا صاف باشد یا بارانی و برفی ، آرام باشد یا همراه با باد شدید . از حوالی ۵ صبح تا ظهر هر جمعه ، این شهرک تاریخی شاهد حضور دسته های کوچک و بزرگ مردمانی است که به قصد صعود از ارتفاعات اطراف آن تا قله های ریز و درشت منطقه ، در پارکینگ پایین یا بالای شهرک از مرکب های خود پیاده شده و به سمت بالا شروع به حرکت می کنند . چیزی شبیه به عباس آباد همدان یا شاید دربند تهران و از این بابت باید خیلی خوشحال بود که درصد قابل توجهی از مردم فارغ از جنسیت و سن و سال تصمیم گرفتند برای رهایی موقتی از مصایب و مشکلات متعدد زندگی و همچنین انجام یک ورزش مفرح ، کوه پیمایی و یا کوهنوردی را انتخاب نمایند واز حضور در طبیعت کوهستان و استفاده از مناظر زیبای طبیعی و هوای آن لذت ببرند و البته که این حق طبیعی هر کسی هست .
نکته قابل تامل و شاید تاسف بار، دیدن چند صد نفر و شاید هم ادامه ی نوشته

Categories: قلم همنورد Tags:

“اجرای برنامه های چند روزه”

۲ مرداد ۱۳۹۶ بدون دیدگاه

(اجرای سرود قله در کنار دریاچه قله سبلان- تیر ماه ۱۳۹۰)

با سلام و درودهای فراوان –
همانگونه که همه ما می دانیم و از نحوه چیدمان و تنظیم برنامه ها در تقویم ورزشی گروه آگاهیم ، صعود های چند روزه که تقریبن اغلب آنها در مناطق مرتفع کوهستانی اجرا می شود  ، یکی از سه گونه یا مدل اصلی برنامه ها در تقویم گروه است که اهمیت آن در مقایسه با دو روش دیگر یعنی عمومی و تخصصی یکروزه ، نه تنها کمتر نیست ، چه بسا در تنظیم و اجرای آنها نیز بخصوص در فصول بهار و تابستان موثر است . حال ببینیم برای صعودهای چند روزه چه کارهایی انجام می شود ؟ و اساسن چه مقدماتی برای تنظیم و اجرای آنها در گروه و توسط کمیته های مختلف ، تدارک دیده می شود و در این میان نقش اعضاء و همنوردان محترم در کیفیت اجرای آنها چگونه است ؟ انجام برنامه های سنگین و مرتفع با کیفیت مطلوب ، همواره یکی از دغدغه های اصلی دست اندرکاران گروه از ابتدای تاسیس تاکنون بوده است و برای انجام این مهم انرژی و وقت زیادی صرف می گردد. به عبارت دیگر ، برای تنظیم و اجرای هر کدام از صعودها ، شاید ساعتها بحث و تبادل نظر صورت می گیرد که در این میان برنامه های چند روزه ، طبیعتن بحث ها و حاشیه های مربوط به خود را دارد و برای اجرای آنها زحمات زیادتری به نسبت ادامه ی نوشته

Categories: قلم همنورد Tags:

” کوهنوردی ؛ بیش از یک ورزش “

۲۲ تیر ۱۳۹۶ بدون دیدگاه

با عرض سلام و ارادت به همنوردان عزیز –
بدون تردید ، تلفیق هدفمند و شناخت سه عنصر مهم در ورزش کوهنوردی : انگیزه ، توانایی و امکانات که از اصول مدون و تعریف شده¬ در منشور بین المللی کوهنوردان (تیرول) محسوب می گردد ، می تواند راه رشد و تعالی ما کوهنوردان را در پرداختن به این ورزش گروهی و صد البته علمی هموار تر نماید . به راستی ، عناصر اصلی برشمرده با کمک ضرورتها و قوانین دیگری از قبیل نظم و انضباط ، صداقت و همیاری چگونه از ما انسان های منفرد (در ابعاد ورزشی) کوهنوردانی می سازد که به زندگی و امرار معاش نزدیکان ، اطرافیان و مردمان جامعه ، حساس می شویم تا جایی که بسیاری از شادی ها و غم هایمان مشترک می شود . حقیقتن رمز و راز این نیروی عظیم گروهی و کار جمعی در چه مقوله هایی نهفته است ؟ این حقیقتی است که در ورزش کوهنوردی ، اغلب اهالی آن صرفن بدنبال انجام یک حرکت ورزشی نیستند ، بلکه در آن و با آن زندگی می کنند و شیرین ترین و جاودانه ترین خاطرات زندگی شان را می سازند . حال با این سئوال از خود ، که آیا نگاه ما ، حرکات و رفتارهایمان و اساسن فلسفه ی ما پس از شرکت در برنامه های کوهنوردی از اولین صعودهایمان در مقایسه با امروز تغییر نکرده است؟ بی شک همه¬ی ما در بدو ورود به این ورزش اجتماعی و انسان محور صاحب آن بینش و درکی که هم اکنون از آن بهره مندیم، نبوده ایم و همواره بوسیله این نیروی متعالی “حرکت جمعی” و “نظم پذیری” راه تکامل را درحد و اندازه های خود پیش گرفته و به جلو رفته ایم .

یادم هست ، در مجمع فوق العاده ی گروهی رسمی در سال ۷۳ ساعت ها برای بحث درباره ی رفتارهای ناخوشایند و ناهنجار تعدادی از عناصر اصلی آن گروه یعنی هیات مسوولین وقت صرف شد که کاملن هم طبیعی بود چرا که از همان سالـها ، کوهنوردی در شهر و دیارمان آبستن یک تغییر اساسی بوده و وارد فاز جدیدی گردید و از ورزشی صرفن دوستانه و محفلی ، به صورت ورزشی اصولی و به قولی سیستماتیک و نظام مند تبدیل گشته است . در این میان می توان به مجامع عمومی ۱۰-۱۲ ساعته در بعضی گروه ها در طی این سالها برای بررسی جزئیات رفتاری و عملکرد تک تک همنوردان خود در کوه و پالایش آن به نیروی بزرگ “خرد جمعی” و “رای جمعی” و همچنین به اساسنامه ها و آیین نامه هایشان اشاره کرد که مفصل تر از منشورها و آیین نامه های بسیاری از نهادهای عریض و طویل زمانه ما است . ادامه ی نوشته

Categories: قلم همنورد Tags: