بایگانی

بایگانی برای دسته ی ‘قلم همنورد’

“ستاره های درفک”

۱۳ مهر ۱۳۹۶ بدون دیدگاه

یه عطر غریبی تو هوای درفک هست؛ عطر آب و خاک ، آتیش و باد؛ عطر زندگی.
وقتی نسیمش تو گوشت نجوا می کند: آخرین جمله ی هادی رو زنده باد زندگی یا فریادهای فرخنده رو زنده باد گروه یا همنوایی کبرا رو در همنوردی و بعدش قدم به قدم واست ترانه برگ خزان رو با صدای بهروز می خونه اون موقع است که یاد چهار ستاره مدال می شه رو سینه ات ، دلت رو گرم می کنه و حتی تو گام به گام فراز و نشیب زندگیت خاطره به خاطره اون شب و روزهای زندگیشون رو مرور می کنی و دلت قرص میشه که بی مرگی فقط مال ستاره هاست….
این جوریه که تو تاریکی عمیق زمانه باور داری که تو کولاک و برف و ادامه ی نوشته

Categories: قلم همنورد Tags:

“ماسوله و حکایت کوهنوردی ما”

۳۰ مرداد ۱۳۹۶ ۱ دیدگاه

(شاه معلم بلندترین کوه منطقه ماسوله از ییلاق خلیل دشت)

با سلام و ارادت خدمت همنوردان عزیز –
  (متن زیر در زمستان دو یا سه سال قبل نوشته شده بود که شاید طرح آن درحال حاضر خالی از فایده نباشد و البته پذیرای نقد و نظر دوستان و همنوردان عزیز در مورد موضوع مطرح شده در آن هستم ).

” یکی دو ماه هست که تمام جمعه ها اگر گروه برنامه نداشته باشد ، سری به کوههای اطراف و بخصوص ماسوله می زنم و در این کوه رفتن های هفتگی به یکی از قطب های کوهنوردی استان ، شاهد مسایل جالب و گاهن عجیب و غریبی هستم . به جرات می توان گفت در این چله زمستان فرق زیادی هم نمی کند که هوا صاف باشد یا بارانی و برفی ، آرام باشد یا همراه با باد شدید . از حوالی ۵ صبح تا ظهر هر جمعه ، این شهرک تاریخی شاهد حضور دسته های کوچک و بزرگ مردمانی است که به قصد صعود از ارتفاعات اطراف آن تا قله های ریز و درشت منطقه ، در پارکینگ پایین یا بالای شهرک از مرکب های خود پیاده شده و به سمت بالا شروع به حرکت می کنند . چیزی شبیه به عباس آباد همدان یا شاید دربند تهران و از این بابت باید خیلی خوشحال بود که درصد قابل توجهی از مردم فارغ از جنسیت و سن و سال تصمیم گرفتند برای رهایی موقتی از مصایب و مشکلات متعدد زندگی و همچنین انجام یک ورزش مفرح ، کوه پیمایی و یا کوهنوردی را انتخاب نمایند واز حضور در طبیعت کوهستان و استفاده از مناظر زیبای طبیعی و هوای آن لذت ببرند و البته که این حق طبیعی هر کسی هست .
نکته قابل تامل و شاید تاسف بار، دیدن چند صد نفر و شاید هم ادامه ی نوشته

Categories: قلم همنورد Tags:

“اجرای برنامه های چند روزه”

۲ مرداد ۱۳۹۶ بدون دیدگاه

(اجرای سرود قله در کنار دریاچه قله سبلان- تیر ماه ۱۳۹۰)

با سلام و درودهای فراوان –
همانگونه که همه ما می دانیم و از نحوه چیدمان و تنظیم برنامه ها در تقویم ورزشی گروه آگاهیم ، صعود های چند روزه که تقریبن اغلب آنها در مناطق مرتفع کوهستانی اجرا می شود  ، یکی از سه گونه یا مدل اصلی برنامه ها در تقویم گروه است که اهمیت آن در مقایسه با دو روش دیگر یعنی عمومی و تخصصی یکروزه ، نه تنها کمتر نیست ، چه بسا در تنظیم و اجرای آنها نیز بخصوص در فصول بهار و تابستان موثر است . حال ببینیم برای صعودهای چند روزه چه کارهایی انجام می شود ؟ و اساسن چه مقدماتی برای تنظیم و اجرای آنها در گروه و توسط کمیته های مختلف ، تدارک دیده می شود و در این میان نقش اعضاء و همنوردان محترم در کیفیت اجرای آنها چگونه است ؟ انجام برنامه های سنگین و مرتفع با کیفیت مطلوب ، همواره یکی از دغدغه های اصلی دست اندرکاران گروه از ابتدای تاسیس تاکنون بوده است و برای انجام این مهم انرژی و وقت زیادی صرف می گردد. به عبارت دیگر ، برای تنظیم و اجرای هر کدام از صعودها ، شاید ساعتها بحث و تبادل نظر صورت می گیرد که در این میان برنامه های چند روزه ، طبیعتن بحث ها و حاشیه های مربوط به خود را دارد و برای اجرای آنها زحمات زیادتری به نسبت ادامه ی نوشته

Categories: قلم همنورد Tags:

” کوهنوردی ؛ بیش از یک ورزش “

۲۲ تیر ۱۳۹۶ بدون دیدگاه

با عرض سلام و ارادت به همنوردان عزیز –
بدون تردید ، تلفیق هدفمند و شناخت سه عنصر مهم در ورزش کوهنوردی : انگیزه ، توانایی و امکانات که از اصول مدون و تعریف شده¬ در منشور بین المللی کوهنوردان (تیرول) محسوب می گردد ، می تواند راه رشد و تعالی ما کوهنوردان را در پرداختن به این ورزش گروهی و صد البته علمی هموار تر نماید . به راستی ، عناصر اصلی برشمرده با کمک ضرورتها و قوانین دیگری از قبیل نظم و انضباط ، صداقت و همیاری چگونه از ما انسان های منفرد (در ابعاد ورزشی) کوهنوردانی می سازد که به زندگی و امرار معاش نزدیکان ، اطرافیان و مردمان جامعه ، حساس می شویم تا جایی که بسیاری از شادی ها و غم هایمان مشترک می شود . حقیقتن رمز و راز این نیروی عظیم گروهی و کار جمعی در چه مقوله هایی نهفته است ؟ این حقیقتی است که در ورزش کوهنوردی ، اغلب اهالی آن صرفن بدنبال انجام یک حرکت ورزشی نیستند ، بلکه در آن و با آن زندگی می کنند و شیرین ترین و جاودانه ترین خاطرات زندگی شان را می سازند . حال با این سئوال از خود ، که آیا نگاه ما ، حرکات و رفتارهایمان و اساسن فلسفه ی ما پس از شرکت در برنامه های کوهنوردی از اولین صعودهایمان در مقایسه با امروز تغییر نکرده است؟ بی شک همه¬ی ما در بدو ورود به این ورزش اجتماعی و انسان محور صاحب آن بینش و درکی که هم اکنون از آن بهره مندیم، نبوده ایم و همواره بوسیله این نیروی متعالی “حرکت جمعی” و “نظم پذیری” راه تکامل را درحد و اندازه های خود پیش گرفته و به جلو رفته ایم .

یادم هست ، در مجمع فوق العاده ی گروهی رسمی در سال ۷۳ ساعت ها برای بحث درباره ی رفتارهای ناخوشایند و ناهنجار تعدادی از عناصر اصلی آن گروه یعنی هیات مسوولین وقت صرف شد که کاملن هم طبیعی بود چرا که از همان سالـها ، کوهنوردی در شهر و دیارمان آبستن یک تغییر اساسی بوده و وارد فاز جدیدی گردید و از ورزشی صرفن دوستانه و محفلی ، به صورت ورزشی اصولی و به قولی سیستماتیک و نظام مند تبدیل گشته است . در این میان می توان به مجامع عمومی ۱۰-۱۲ ساعته در بعضی گروه ها در طی این سالها برای بررسی جزئیات رفتاری و عملکرد تک تک همنوردان خود در کوه و پالایش آن به نیروی بزرگ “خرد جمعی” و “رای جمعی” و همچنین به اساسنامه ها و آیین نامه هایشان اشاره کرد که مفصل تر از منشورها و آیین نامه های بسیاری از نهادهای عریض و طویل زمانه ما است . ادامه ی نوشته

Categories: قلم همنورد Tags:

“معصیت در هرزه ویل و ضمانت عمو علی”

۱۳ تیر ۱۳۹۶ ۱ دیدگاه

تصویر بالا مربوط به یک برنامه ای است که به نظرم در بهار سال ۱۳۸۱ بود و گروه یک صعود با مبدا روستای “هرزه ویل ” در منجیل اجرا نمود . البته طبق تقویم در مکان دیگری برنامه داشتیم که به دلیل بارندگی شدید اغلب نقاط گیلان به “هرزه ویل” رفتیم . آن موقع به مانند اغلب نقاط استان از جمله رودبار ، خود روستای هرزه ویل هم با آن “بسیج” محلی اش برای خود روایت مفصلی داشت . خلاصه با توجه به استقبال خوب شرکت کنندگان از برنامه های حتی ادامه ی نوشته

Categories: قلم همنورد Tags:

” گاو اسکیز “

۲۱ خرداد ۱۳۹۶ بدون دیدگاه

(چشم انداز خط الراس زیبا و جنگلی بیند با موقعیت “گاو اسکیز در مرکز عکس از فراز

“دهلیز میانه سرا – گذرگاه وحید” مشرف به کاسه درفک)

      از کوه درفک و مناطق بکر و ناشناخته اش ، ‌هر چه بگوییم باز کم گفته ایم . کل دیواره شمالی درفک که از یال گرده تال در بالادست روستای اسطلخ جان تا نزدیکیهای کوه “اسپهبدان” در مجاورت شاه شهیدان قرار دارد. توسط خط الراس طولانی رودسرا که تا زیر قله شمالی کشیده شده است ، به دو بخش تقریبن مساوی شمال غربی و شمالی و تا حدی شمال شرقی تقسیم شده است و در این میان “گاو اسکیز” چمنزاری زیبا ست که بر روی یال موسوم به “بیند” به قله شمالی درفک در ارتفاع تقریبی ۱۹۰۰ متر قرار گرفته است .
چنانچه کوه درفک با دامنه های گسترده و فراخش را یکی از ادامه ی نوشته

Categories: قلم همنورد Tags: